วันนี้ขอมาตั้งเอนทรี่ดราม่านะ.....เฟลมาก ไม่ไหวแล้ว

.

.

.

.

เรื่องมันมีอยู่ว่า.....

.

.

.

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเราไปตัดชุดที่สามยอดมาค่ะ เป็นชุดเนซึมิ (No.6) ที่รายละเอียดดูเหมือนจะเยอะ

แต่จริงๆไม่เยอะค่ะ....มีแค่ เข็มขัด ช่องกระเป๋า กระเป๋า ซิป ซึ่งถ้าเทียบกับพวกชุด โกธิกนับว่าน้อยมากโข

วันที่เราไปตัดชุดกับป้า---(ไม่ขอเอ่ยนามละกัน) ตกลงกันไว้หมดเเล้ว เข้าใจทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ

ทีนี้ป้าเค้าก็โอเค บอกประมาณอาทิตย์หน้าได้ (ร้านที่ได้ชื่อว่าตัดเร็ว  บางคนคงจะรู้แล้วนะ)

เพราะมันค่อนข้างง่าย เพระเราตัดแค่เสื้อโค้ทตัวนอก แล้วก็ผ้าพันคอ

.

.

เราโทรหาป้า 2 ครั้งค่ะ คือวันพุธตอนเย็นๆ กับวันพฤหัสฯที่ไปรับชุด

เราต้องรีบค่ะ เพราะถ้าน้ำท่วมเราก็ไปไม่ได้ บ้านเราอยู่ลาดพร้าว เขตจตุจักร (อยู่ในพื้นที่เสี่ยงพอสมควรค่ะ)

ซึ่งป้าบอกจะตัดให้ แป๊บเดียวเสร็จแล้ว เพราะแบบมันง่าย แล้วก็รู้ว่า ลาดพร้าวมาพาหุรัด

นั่งรถเมล์นานพอสมควร (ยอมรับค่ะ ว่าป้าใจดีมากกกกกกก)

.

.

วันพุธตอนเย็นที่โทรไป ป้าบอกว่า อ้อ ป้ายังไม่ได้เย็บเลย (อ่าว เฮ่ยยย) แต่ตัดชิ้นส่วนแล้ว (ก็ยังพอโอเค)

ป้าถามว่า "พรุ่งนี้จะมามั้ย ? ป้าจะได้เย็บให้เลย"

เราก็ตอบไปว่า "ถ้าน้ำไม่ท่วมก็จะไปค่ะ เดี๋ยวโทรกลับอีกทีนะคะ ต้องถามแม่ก่อน เพราะตอนนี้ไม่ได้อยู่กับแม่ค่ะ"

ป้าก็เออ ออ โอเค

.

.

วันพฤหัส เราโทรไปตอนสายๆ 9 โมง ป้ายังไม่เปิดโทรศัพท์(ป้าเปิดช่วงบ่าย - เย็น)ที่เราโทรเพราะเผื่อฟลุ๊ค

แล้วก็เผื่อเวลาให้ป้าด้วย เราโทรไปประมาณ 5-6 ครั้งค่ะ

เราโทรไปอีกทีตอนเที่ยงเกือบบ่ายๆ ป้ารับค่ะ ตกลงกันว่าวันนี้รับของนะ โอเคค่ะ ไม่มีแจ้งปัญหาใดๆ

เรานั่งรถ+เดินทางไปสามยอดใช้เวลาไปถึง บ่าย 2 ค่ะ (ร้านป้าเปิดบ่ายๆ)

ป้าก็เห็น แล้วก็บอกว่า "อ้าว ! ถึงแล้วเหรอ มาเร็วนะเนี่ย" "ค่ะ ^^~ (อารมณ์ดีเตรียมรับของเต็มที่)"

"แต่ป้ายังไม่เสร็จนะ " "อ๋อไม่เป็นไรค่ะ รอได้ค่ะ"

หลังจาดนั้นเราก็นั่งรอจนถึง 4 โมง

ป้าให้เราลองใส่ค่ะ.....เรามอง.........ชุดโล่ง โคตรๆ !!! (คือมีแค่เสื้อแค่นั้นค่ะ !!)

เราเลยถามไปว่า "ป้าคะ .... เข็มขัดนี่ป้ายังไม่ได้เย็บใช่มั้ยคะ ^^ "

ป้าตอบมาเสียงธรรมดามาก "ร้านหัวเข็มขัดมันไม่เปิด ไม่เป็นไรนะ"

เราก็โอเค "อ๋อค่ะ....แล้ว.....กระเป๋า + ซิปอะคะ ?"

ป้าเค้าก็ตอบว่า "ผ้ามันหมดน่ะ "

เราอึ้งค่ะ...คิดในใจว่าเดี๋ยวไปเดินพาหุรัดเองก็ได้วะ ไม่เป็นไร

"ป้าคะแล้วร้านอื่นในพาหุรัดมันไม่มีขายเลยเหรอคะ"

"อื้มใช่ ป้าดูแล้วมันไม่มี มันหมดแล้ว"

เราก็พยายามย้ำแล้วย้ำอีก ถามแล้วถามอีก

"ป้าคะ ร้านอื่นนะคะ ที่พาหุรัด สำเพ็งอะคะ เดี๋ยวหนูเดินไปดูเองก็ได้" (เราให้ป้าเค้าหาผ้าให้ค่ะ)

ป้าตอบคำเดิมค่ะ ไม่มี ผ้าหมด ....

.

.

.

.

เครียดเลยค่ะ คิดในใจ "กระเป๋ากรูละ !!! เข็มขัดกรูด้วยย !! ปกคือเสื้อก็ไม่ใช่ !!! สีซิปก็ไม่ใช่ !!! อะไรวะเนี่ยยย"

เราก้มหน้าเครียดค่ะ (แต่แม่มองเป็นเราจะร้องไห้ ?? ว้อท ?? แต่น้ำตาก็ปริ่มๆแล้ว )

**เราเป็นโรคที่มีอะไรนิดอะไรหน่อย น้ำตาไหลแล้วค่ะ หน้าแดงถึงหู = * = แต่ไมได้ร้องไห้นะ

ป้าหน้าเสียแล้วค่ะ (สงสารละเซร่ วะฮาฮ่าๆๆๆ (เลววะ !!!))

เราก็พยายามพูดให้ป้าเข้าใจว่า....ชุดยังไม่เสร็จไม่เป็นไร ป้าช่วยทำให้เสร็จได้มั้ยคะ

ป้ายังยืนยัน นั่งยัน นอนยันคำเดิมว่า......ผ้าไม่พอ ...

เหยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ป้าบอกว่าผ้าเหลืออีกนิดๆ ทำฝากระเป๋าแบบหลอกๆให้ (ทำทำไมวะ ? ถ้ามันหลอกลวง)

ป้าแกบอกว่า ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย ก็เลยเออๆ ออๆ ก็ได้วะ

ขอบอกว่า ได้มา เฟลมาก ตอนแรกเราพูดมาก (เราพูดมากค่ะ *ฮา)

พอเกิดปัญหา...เราไม่พูดไรเลย

คนมันเฟลอะ !!

วันแรกที่สั่งตัดป้าคิดค่าผ้า 220 ค่ะ แม่เราให้ 300 (แม่ใจดีช่วยออก โฮะๆ) ไม่เอาตังค์ทอน

แม่บอกว่าเค้าจะได้ทำให้เราดีๆ ทิปไปเหอะ

พอถึงวันรับชุด.....ก็ได้มาแบบที่เล่ามา....ทิปเพื่อ ??

จากราคารวม 820 เป็น 900 ป้าเค้าลดให้ เหลือ 800 (จริงๆน่าจะคิดค่าเสียหายเยอะกว่าน